Na mijn KAT100 avontuur bleven we nog een dagje in Tirol om maandag door te reizen naar ons volgende vakantieadres: Sankt Gallenkirch in Montafon. Voor mij een compleet nieuw gebied, maar omdat het midden in de Alpen ligt, wist ik eigenlijk al dat het bijzonder zou zijn.
Sankt Gallenkirch in Montafon
De rit duurde maar zo’n drie uur. Onderweg kwamen we langs Fiss, waar we vorig jaar verbleven. Uit een soort nostalgie hebben we daar geluncht bij de Mac, om daarna verder te rijden naar Montafon. Het dal wordt omringd door drie bergketens (Silvretta, Rätikon en Verwall), waardoor je echt het gevoel hebt volledig omsloten te zijn door de bergen. Heel anders dan Tirol, waar de dorpen meer tegen de bergflanken zijn gebouwd in plaats van in een vallei.








Wandelen met vermoeide benen
Gelukkig waren mijn benen niet compleet kapot na de KAT100. Natuurlijk had ik wel spierpijn, maar na twee dagen kon ik alweer mijn wandelschoenen aantrekken. Elk dorpje in Montafon heeft wel een kabelbaan omhoog, dus er is geen gebrek aan wandelroutes. We begonnen met de Vier Barga weg, een korte route waar mijn benen blij mee waren. De wandeling zelf stelde niet zoveel voor, maar eenmaal boven was het uitzicht geweldig: een panorama over de bergtoppen en het dal.
Montafon ontdekken
We hebben geprobeerd alle bergketens een stukje mee te pakken en tussendoor ook verschillende plaatsjes bezocht. Zo liepen we een schitterende tocht naar de Zamangspitze, deden we een speurtocht in Partenen, bezochten we de weekmarkt in Schruns en genoten we van een zonsondergang op de Silvretta. En dat is nog maar een greep uit wat we hebben gedaan.
Het mooie van deze avonturen vond ik dat elk uitje zijn eigen unieke karakter had. Geen moment voelde hetzelfde of saai. Al vraag ik me überhaupt af of je je ooit kunt vervelen in de bergen. Oostenrijk, of eigenlijk de Alpen in het algemeen, blijven voor mij één van de mooiste plekken om te zijn. Als ik ooit zou emigreren, dan zou het naar de Oostenrijkse Alpen zijn.
Verkoeling in het zwembad
Ook in Vorarlberg liep de temperatuur op tot zo’n dertig graden. Na een dag wandelen doken we daarom elke keer in het zwembad bij ons appartement. Al had ik sterk het idee dat het water rechtstreeks uit de bergen kwam, zo koud was het! Alleen de laatste dag hebben we niet gezwommen, omdat het begon te regenen.
Die dag besloten we Bludenz te bezoeken. Officieel ligt het niet meer in Montafon, maar het ligt wel vlakbij. En wat het helemaal leuk maakte: de Milka-fabriek staat daar. Eindelijk hebben we dus de beroemde Milka-koe in het echt gezien!
Montafon of toch Tirol?
Montafon bleek een prachtige omgeving om vakantie te vieren, met volop variatie in activiteiten. Toch merk ik dat mijn hart vooral in Tirol ligt. Misschien omdat het zo vertrouwd voelt en ik er al vaker ben geweest. Maar wie weet… ooit wint Montafon nog een stukje terrein.
