Wedstrijdverslag

Devil’s Trail – Utrechtse Heuvelrug: 26 km ploeteren door het zand

De herinneringsmedaille en startnummer van de Devil's Trail

Mijn eerste ervaring met trailrunnen, smaakte zeker naar meer en daarom schreef ik me in voor mijn tweede trailrun: de Devil’s Trail op de Utrechtse Heuvelrug. Ik heb zo ontzettend veel zin om aan deze race te beginnen! Gelukkig heb ik al wat ervaring opgedaan bij de Vaalserberg

De start is op 7 oktober in het Doornse Gat in Doorn. Ik mag om half 12 beginnen aan mijn avontuur. Devil’s Trail heeft naast deze versie ook nog vele andere trails en dat maakt me nieuwsgierig naar de organisatie. Als de Utrechtse Heuvelrug trail bevalt, dan weet ik zeker dat ik ook een aantal andere trails van Devil’s Trail ga lopen.

De Moenen trail

De Devil’s trail bestaat uit meerdere routes en ik heb gekozen voor de Moenen trail van 26 km. In het schema zie ik dat de trail al gelijk moeilijk begint met het beklimming van een zandduin, dus dat belooft wat.

De tijdslimiet van de trail staat op 4 uur. Dat is anderhalf uur minder dan mijn eerste trail, en dat terwijl ik 6 extra kilometers moet afleggen. Gelukkig zijn de hoogtemeters wel te overzien, namelijk 240 in totaal.

De start van de Devil's Trail bij het Doornse Gat
De start van de Devil’s Trail – Utrechtse Heuvelrug

Mijn doel voor de Devil’s Trail

Mijn doel wordt vooral uitlopen van de Utrechste Heuvelrug trail. De voorbereiding is helaas een stuk minder dan afgelopen wedstrijden, en daardoor vind ik het lastig om een gewenste tijd met mezelf af te spreken. Ook is het tijdslimiet al vrij strak en is de route een flinke uitdaging.

Het belangrijkste is dat ik mijn eerste trail-medaille in ontvangst kan nemen. Bij de Vaalserbergtrail werd helaas geen herinneringsmedaille uitgereikt en dus wacht ik nog steeds op mijn eerste exemplaar.

Volg mij op Facebook

De beste manier om op de hoogte te blijven.

De start van mijn tweede trailrun

Een uurtje voor de start kom ik aan op het terrein om mijn startnummer te halen. Ik krijg het nummer 1000 op mijn borst gespeld, wat ik geweldig vind. Dat zal me niet zo snel weer eens gebeuren!

Nadat ik mijn nummer heb opgehaald, ben ik  benieuwd naar de start. En ja, hoor, zoals ze al zeiden: gelijk vanaf de start moet je een flinke zandberg beklimmen.

Voor de start kregen we nog een kleine briefing over de huishoudelijke regels en welke pijlen we moesten volgen, gevolgd door het startschot! Om precies 11:30 uur mag ik beginnen aan de Devil’s Trail – Utrechtse Heuvelrug.

Die helse zandheuvel!

Het beklimmen van de zandheuvel is gelijk een goede warming-up. Sterker nog, ik moet boven al even uitpuffen en dit is pas de eerste kilometer! Dat belooft een zware 25 km te worden.

Eenmaal hersteld van de zandheuvel, merkte ik dat ik weer een te hoog tempo aanhoud. Dezelfde fout die ik al zo vaak maak, maak ik nu dus weer. Gelukkig merk ik het snel genoeg op, zodat ik langzamer kan lopen.

Wat een heerlijk parcours

Ik kom al vrij snel aan bij het eerste fourage-punt, die iets voorbij de 7 km ligt. In tegenstelling tot bij de Vaalserbergtrail, besloot ik veel minder tijd te nemen bij het punt. Dit keer heb ik zelf ook genoeg te drinken en eten bij me.

De eerste 10 km heb ik binnen het uur afgelegd en het ziet er allemaal goed uit. Ik krijg het idee dat ik dit tempo wel tot het eind volhoud. Het parcours is echt heerlijk om te lopen. De paden zijn goed, vrij breed en niet al te technisch. Ik zit er helemaal in, tot aan het tweede fourage-punt op 17 km.

Het moeilijkste van de Utrechtse Heuvelrug trail was op het einde

Na de tweede stop krijg ik het zwaar. Het laatste deel van de route loopt vooral door het zand en dat is zo lastig. Ik heb totaal geen ervaring met rennen in het zand en door de droogte waren er weinig ‘hardere’ stukken. 

Daarnaast voel ik ook nog een pijntje in mijn lies, die ik waarschijnlijk de rest van de kilometers blijf houden. Ik besluit tot de halve marathon het tempo vol te houden zodat ik sowieso een PR loop op deze afstand.

Met 2 uur en 9 minuten paseer ik het 21.2 km punt en is mijn ‘doel’ dus bereikt. Vanaf dit punt doe ik het rustiger aan, zodat ik binnen de 3 uur over de finish kom.

Meer dan mijn doel behaald!

De finish is op dezelfde plek als de start, maar dit keer mag ik de heuvel dus af rennen. Uiteindelijk passeer ik de vlag op 2 uur en 48 minuten. In dit tijdsbestek heb ik 26.4 km en 300 hoogtemeters afgelegd. Iets wat ik vooraf niet had durven dromen en ik ben blij dat de slechte voorbereiding weinig impact heeft gehad.

Dit was mijn laatste trailrun avontuur voor 2018. Ik weet nog niet wat volgend jaar mij brengt, maar hopelijk kan ik dit nog heel lang blijven doen. Voor nu focus ik me op mijn laatste doel voor dit jaar:  10 km binnen 50 minuten rennen. Ook heb ik nog 2 hardloopwedstrijden op de weg; de DrechtStadLoop en de DSW Bruggenloop.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *